Dolunayda Kedi

Kendini kelime oyuncusu olarak gören ben, kalemim düğümleniyor sana bakarken. Uzun zamandır hissetmediğim; hatta belki de hiç hissetmediğim bir şey bu. Bir ney bu belki de üflemeyi bilmesem de! Kokunu bilmek istiyorum en çok, dokunabilmek bir de! Saatin kaç olduğu fark eder mi? Saat dediğin ne ki! Bu evre(n)de güzel bir şey oluyor, ben öpüyorum, sen mutlu oluyorsun. Her şey oluyor, oldu bile çoktan ama biz görmedik. iki kere kaç ne yapar! Bir tek şarkı seçsen geçmişten, o olsa bütün hikayen, mümkün mü? Bir şarkı takılsa aklıma aniden, süzülse gözlerimden. Ağladığını bilmek bile yakar canımı, görsem ne olur bilmem! Nasıl özlenir biri, hiç görmeden!? İlk defa bu kadar aydınlık sokaklarım. İlk defa yeniden barışıyor geceyle ruhum, zira kapılmış ay tanrıçasına, simsiyah bir kedi gibi, pırıl pırıl. İzleyebilsem bütün gece güzelliğini, her gece görsem seni! Sıyrılsan bulutların ardından, bir benim olsan. Dokunsan ruhuma tüm güzelliğinle. Uzun uzun yazmak istiyorum sana ve sana dair, ellerimle. Dokunmak yüzünün her santimine. İşte yazılıyor yeni bir hikaye. Sonunun nereye varacağını bilmiyorum bu yolun. Zaten nereye varacağını umursamıyorum. Kendi yazdığım hikayelerin sonlarını önceden bilsem bile, bu hikayeyi yazan kalem senin elinde…

07.08.2017 / Pazartesi

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s