Kanatlan(sin)

Parlıyorsun, gökyüzünde bulmuşsun kendini bana gösterdin olduğun gibi aydınlattın gecemi ki en sevdiğim dilimi sahte zamanın en büyük güzelliği… Bu arayışın sonu yeni bir başlangıç demek. Kafesinde göğsümün kırık dökük bir taht vardı örümcek ağlarıyla kaplı. Simsiyah bir ayda kedi geldi bir anda. Var olan her şey şu anda yarın yok, hala dün çok uzakta. Yürüyüş bitmez ışığa doğru veya yanlış kim belirleyebilir senin adını, adımlarını. Bir öyküyse bu yazılan işin içinde bir cadı olmalı. Sin yeniden kanatlanmalı aya doğru uçmalı kanatlı kedilerin masalı varsa bizim de olmalı. Bir kez çıkar bazı şeyler karşına ve ancak sen hazırsan onu bulmaya. Tutmak lazım onu sımsıkı, yüzü hep sana dönük olmalı. Bırakırsan kaybolur gider karanlığında, bırakmazsan kaybolur karanlığın da. Korkma! Ne verdi ki karanlık sana yalnızlıktan başka! Tut sıkıca onu ve asla bırakma!

10.08.2017 / Perşembe

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s